Het trekt naar buiten. De lente is er. Zij manifesteert zich. Tijd om er van te genieten. Je kunt je nauwelijks voorstellen dat zij er weer is. Nog even en dan zijn alle bomen weer groen. Kun je er niet meer doorheen kijken. Zie je de stammen niet meer, terwijl deze juist zo decoratief zijn. Nog wel dus. Met hun bemoste tentakels schitterend in het zonlicht laten ze nog een glimp zien van ‘hoe het was’, waar alles vandaan komt. Hangen zij boven ons. Inspiratie biedend voor een meditatief moment temidden van een chaotische wereld. Zijn dus. Gewoon zijn. Verschijnen door de tijden heen.

ENJOY !