Het voelt als gisteren, maar het is toch een paar jaar geleden.
Oude beelden komen weer naar voren.
Sterker misschien.
Dat allemaal na het zien van de film FOLKTALES in het FOCUS filmtheater in Arnhem.
Geweldig!
Neem vooral een zakdoek mee en geniet.
De omgeving is als een jas, een natuurlijke jas.
ENJOY!
Je kunt er niet omheen deze herfst. Om de herfst van vorig jaar ook niet trouwens. Wat ik er zo mooi aan vind is het rommelige uiterlijk. Bij nader inzien is het fotografisch altijd een uitdaging om het geheel eerlijk over te laten komen. Je loopt er gemakkelijk aan voorbij, terwijl het veel schoonheid in zich draagt. Een kwestie van kijken misschien. Mooi die stengels ook. Genieten ligt altijd vlak bij kennelijk. Het werk is klaar, hoewel sommigen zich op de fiets naar huis haasten om er aan te beginnen.
is
‘Kun je de lucht bezitten’ vroegen de oude Indianen in de Rocky Mountain al. Natuurlijk niet. Zo kun je wel kijken naar wat je ziet maar is het niet je eigendom. Kijken kunnen wie overal naar. Kijken en nog eens kijken. Iedereen kan wat anders zien terwijl je naar hetzelfde kijkt. Ik zie ‘een brug’. Misschien zie jij ‘een verbinding’. We bedoelen misschien hetzelfde, maar het is toch anders. Ingewikkeld? Boeiend wellicht. Gewoon kijken en benoemen. Soms heb je aan het kijken genoeg. Naar de storm “Benjamin” misschien. 
ENJOY!
Als het regent kun je dromen. Wegdromen. Gewoon weg zijn, je bent er dan even niet. Hoe het was bijvoorbeeld of hoe het voelde. Het voelde goed. Er was niemand op het strand behalve enkele palen die normaliter, als de zon schijnt, hun schaduw afgeven. Vandaag staan ze er zwijgend en gelaten bij. Ze laten alles over zich heenkomen lijkt wel. Er komt nog meer dat zie je wel. De wolken dreigen vol. In de verte is het anders. Ik zie de golven van de branding ver weg. Water, nog meer water. Het is nog lang niet op. De regen zwiept. Altijd een mooi woord gevonden. De regen zwiept over het strand. Je kunt het nu zien waaien. Voelen waaien is toch anders. Het zand is nat. Op sommige plaatsen is het natter en dan wordt het zand donkerder. Ik kijk door het raam van de strandtent. De regen tekent waterlanders op het raam. Je kunt er uren naar kijken. Het is steeds anders.
Er is geen mens te zien. Geen schelp ook.
ENJOY!
Soms kom je ze tegen. Oude signalen. Bekentenissen wellicht. Ik kan er altijd van genieten en erbij wegdromen. Zeker ook als er in de huidige tijd nog wat (van) te zien is. Dat maakt het betekenisvoller. De oude boom met de schaduw van het nieuwste blad. Een combinatie anno nu, maar ooit ergens begonnen. Wie weet.
ENJOY!
Al jarenlang proberen dichters, schrijvers en fotografen het majestueuse gevoel, dat de lente oproept, weer te geven. Soms slagen ze daar wonderwel in. Soms – zoals ik – ben je met ‘stomheid geslagen’ bij zoveel onzegbaars. Elk jaar weer slaagt de lente er in om dat gevoel op te roepen. Iedere keer denk ik ‘nu ga ik het pakken’, maar dat ontglipt mij telkens. Tegen zoveel variatie kan ik niet op. Rood of groen. Het maakt niet uit. Steeds is het toch nieuw. Elk jaar weer!
ENJOY!
Het is zover. Vandaag is het lente. In 2025 wel te verstaan.
Ik kan niet anders zeggen dan er vrolijk van te worden. Na alle somberheid schijnt vandaag weer de lentezon. Het schijnt de warmste lentedag ooit te worden.
Blij?
Ik wel, op de klimaatverandering na dan.
ENJOY!
Je gelooft je ogen soms niet. Na een paar dagen zonneschijn staat ineens de kastanje in de knop. Alsof je je hebt omgedraaid. Wat moet je er van zeggen. Niets misschien. Maar anderzijds zou je het willen uitschreeuwen: ” Jongens, het wordt weer lente”. Natuurlijk weet je dat wel. Maar het blijft toch bijzonder. ‘Door het uit te spreken, is het waar’, zei iemand. Je denk het wellicht, maar nu is het waar. Kijk zelf maar.
ENJOY!
Het licht hangt in de lucht. Je kunt het overal om je heen waarnemen. Volgens echte weerkenners is het al begonnen. Ik wacht nog even tot de 21e, want zo heb ik het geleerd op school.
De lente. Lang verwacht. Nieuwe wegen en het oude loslaten. De vogels geven ons het goede voorbeeld.
ENJOY!
Recente reacties