Hoewel iedere generatie zijn/haar uitdagingen heeft, blijven sommige dingen hetzelfde (voor zover ik weet). Op school leerde ik het al: sommige kleuren zijn complementair. Volgens mij was het Goethe of misschien wel Aristoteles met zijn vier karakteristieke diagrammen. Ruim 3.000 jaar aan ontdekkingen.
Een hele uitdaging dus. Vooral als het om gouden combinaties gaat.
ENJOY!
We horen vandaag is hier code geel. Morgen is het code rood. Soms is het code groen. Kortom ik hou het er maar op dat je het zelf kunt invullen. Gewoon waar je op dt moment behoefte aan heb. Niet moeilijk doen. En als je tussentijds wilt veranderen? Maakt niet uit. Doe wat goed voelt op dat moment, Geen problemen zoeken die er niet zijn. Ga gewoon je eigen gang of het uitkomt maakt niets uit.
Enjoy !
Soms ben je ineens getuige van iets heel ongewoons. Voor de eerste keer in mijn leven zag ik synchroon dansende zwanen. Liefhebben dus. Hoe ongewoon is dat? Het schijnt elk jaar weer te gebeuren. Je moet er bij zijn om het te geloven. Synchroon. Het zegt veel in de tijd dat we leven. Het leven koesteren. Misschien wel synchroon. Als het even kan. Dan volgt er weer toekomst.
ENJOY!
Dagelijkse dingen. Gewoon. Je komt ze tegen. Nu in ieder geval. Je loopt er snel aan voorbij. Je hebt er geen erg in. De ziet ze niet eens. Toch maken ze deel uit van de wereld. Al jaren, eeuwen misschien. Misschien wel langer dan je leeft. Ze zijn er elk jaar weer. Gewoon. Of het zo hoort. Dat paars ook of wat is het eigenlijk.
Verwondering is een schone zaak.
Niet zo gewoon misschien.
ENJOY!
Het zijn meestal kleinen dingen.
Denk klein, want dat maakt een groot verschil.
Een glimlach of zoiets.
Gewoon klein dus.
Daar gaat iedereen op ‘aan’.
ENJOY!
Het trekt naar buiten. De lente is er. Zij manifesteert zich. Tijd om er van te genieten. Je kunt je nauwelijks voorstellen dat zij er weer is. Nog even en dan zijn alle bomen weer groen. Kun je er niet meer doorheen kijken. Zie je de stammen niet meer, terwijl deze juist zo decoratief zijn. Nog wel dus. Met hun bemoste tentakels schitterend in het zonlicht laten ze nog een glimp zien van ‘hoe het was’, waar alles vandaan komt. Hangen zij boven ons. Inspiratie biedend voor een meditatief moment temidden van een chaotische wereld. Zijn dus. Gewoon zijn. Verschijnen door de tijden heen.
ENJOY !
Ja, ik kan het niet laten, want het is natuurlijk lente. In 2026 nog wel. Hoewel het elk jaar weer hetzelfde lijkt, is het toch weer nieuw. Je raakt er nooit een gewend en nooit op uitgekeken. Iedere keer verwondert het weer. Althans zo gaat het mij. En met mij velen, elk jaar weer. Seizoenen komen en gaan. Maar als het lente wordt, is dat toch weer heel bijzonder. Het is net alsof alles opnieuw begint. En dat is natuurlijk ook zo.
ENJOY!
Soms kom je het zomaar tegen. Dat is meestal het geval. Een kwestie van afwachten en je er niet op focussen. Gewoon op je af laten komen en afwachten. Ik geloof niet dat het met geduld te maken heeft, want dan reken je er ergens toch op. Het moet je misschien overkomen. Zo overkwam het mij in Amsterdam. In het HART museum ontmoet je dit zomaar.
ENJOY !!
Soms moet je iets opschrijven. Vaak doe ik dat in mijn Moleskine. Onlangs ben ik – na jaren – overgestapt naar Leuchtturm 1917 vanwege de papierdikte en mijn gebruik van een vulpen. Het verhaal blijft. Er valt altijd ergens wel iets over te vinden. Soms moet dat. Misschien een kwestie van ‘mood’. In ieder geval:
ENJOY!!
Vandaag kwam ik ze weer tegen. In ’s Hertogenbosch.
Wat een werk. Ik hou van het vakmanschap dat er uit spreekt. Je ziet het er aan af.
Wat en wie loopt erop en heeft er op gelopen in de tijd dat het daar ligt.
Vragen, als maar vragen en hoeveel steentjes zijn het eigenlijk?
Enjoy!
Recente reacties