Ik geloof dat je over mij kunt zeggen, dat ik een fan van Amsterdam ben. Een bruisende stad, waarbij ik me kan voorstellen dat de bewoners zo langzamerhand ‘schoon genoeg’ hebben van de ontelbare toeristen. In veel winkels tref je Engels sprekend personeel aan. Handig voor de toeristen wellicht, maar ook onhandig wanneer je niets vermoedend in het Nederlands je bestelling doet. ‘Mijn Dutch is niet zo goed’, is een reactie die je totaal niet verwacht.

Wat gelukkig onveranderd aanwezig blijft zijn de grachten met hun vele geparkeerde auto’s. Vooral wanneer je plotseling oog in oog staat met de inmiddels ingetreden herfst.

De herfst geeft de stad een bijzonder aanzien, zoals elk jaargetijde dit feitelijk doet. Het sfeerlicht van de herfst heeft iets weemoedigs over zich.

Voor mij is het één van de bijzondere aspecten van straatfotografie. Kijken naar wat er op je pad komt. Slenteren door de stad is een grootse bezigheid, omdat je van te voren niet weet waar je terecht komt en wat je tegen zal komen.

Een sfeerbeeld componeren, zodat je als het ware in het beeld vangt waar je bent, is voor mij een bijzonder aspect een geeft veel voldoening.

Mokum dus, the place to be.